Mijn miskraam met Misoprostol

In juli 2016 maakte onze lieve dochter Mila Sofia mij voor de allereerste keer moeder. Ik weet nog goed dat ik na de geboorte direct op een roze wolk zat en in mijn hoofd al bezig was met het maken van plannen voor een tweede kindje. Naarmate de maanden verstreken, begonnen mijn eierstokken steeds minder hard te rammelen. Ons gezinnetje van drie voelde compleet en ik genoot van alle aandacht en tijd die we Mila konden geven. Begin 2018 besloot ik om wederom te stoppen met de pil. Niet omdat we een brandende kinderwens hadden, maar omdat ik knettergek werd van de kunstmatige hormonen die maandelijks met mijn humeur aan de haal gingen.

Rond de zomer van 2019 waren ze er weer; mijn rammelende eierstokken en Roy zijn rammelende kinderwens. We besloten ervoor te gaan, met als resultaat een positieve zwangerschapstest in oktober datzelfde jaar. Ik was blij verbaasd dat ik zo snel zwanger was en zag mezelf al helemaal met onze pasgeboren baby op het schoolplein staan op Mila’s eerste schooldag.

Bloedingen tijdens de zwangerschap

Kort na de zwangerschapstest maakten we vol enthousiasme een afspraak bij de verloskundige voor de intake en de eerste echo. Maar vanaf de vijfde week van de zwangerschap begon het gesodemieter. Ik kreeg last van kleine bloedingen. Bloedingen hoeven op zich niet zorgwekkend te zijn, ze kunnen bijvoorbeeld bij de innesteling horen. Mijn eerste echo (ruim zeven weken zwanger) was twijfelachtig. Het embryo was kleiner dan verwacht. We mochten anderhalve week later (negen weken zwanger) terugkomen voor een tweede echo, deze zorgde jammer genoeg direct voor duidelijkheid. Het embryo was gestopt met groeien en het knipperende hartje was niet meer te zien. In mijn geval waren de bloedingen tijdens de zwangerschap dus een signaal geweest van mijn lichaam.

Missed abortion

Na de tweede echo wilde ik Moeder natuur graag haar werk laten doen. Ik hoopte dat de miskraam vanzelf op gang zou komen. Maar aangezien het embryo achteraf al een paar weken gestopt was met groeien, zag ik de voortgang niet heel positief in. Ik wilde het achter me laten en besloot een afspraak te maken met de gynaecoloog.

Misoprostol of curettage?

Na de kennismaking met de gynaecoloog was ik helemaal op mijn gemak. Mijn arts was vriendelijk, rustig en vrouwelijk. Ik heb niets tegen mannen, maar op een of andere manier voel ik mij prettiger bij vrouwen tijdens en rondom de zwangerschap. Ze vertelde dat er drie mogelijkheden waren: afwachten, de miskraam opwekken met Misoprostol of een curettage. Moeder natuur stond al buitenspel en een curettage was voor mij de laatste optie. Ik vermijd ingrepen in het ziekenhuis liever. Ik besloot om te gaan voor Misoprostol, wetende dat er een kans bestond dat de medicatie niet aan zou slaan, de miskraam niet volledig zou kunnen zijn en gepaard zou kunnen gaan met pijn.

Mijn ervaring met Misoprostol

Tijdens de afspraak met de gynaecoloog heb ik ervoor gekozen om mee te doen met het wetenschappelijk onderzoek: Triple M studie. Dit onderzoek is gericht op vrouwen die tussen 4 en 14 weken zwanger zijn en helaas een miskraam zullen krijgen. Het doel van het onderzoek is achterhalen of het toevoegen van een extra geneesmiddel aan de standaard behandeling met medicijnen, ervoor zorgt dat minder vrouwen na de behandeling nog zwangerschapsweefsel in de baarmoeder hebben zitten (en dan alsnog een curettage nodig hebben).

Op donderdag (dag 1) nam ik de Triple M medicatie in. Ik had toen (nog steeds) licht bloedverlies. Op zaterdag (dag 3) om 10.00u stond het innemen van de eerste twee Misoprostol pillen op de planning. Ik liep vanaf dat moment met kraamverband in mijn broek omdat ik dacht dat het bloedbad direct zou beginnen. Na allerlei horrorverhalen te hebben gehoord over extreem veel bloedverlies en ziekenhuisopnames had ik het ergste verwacht. Om 12.00u, na twee uur afvragend wachten, begon de eerste bloeding. Het voelde als een heftige bloedneus, ik verloor snel achter elkaar helderrood bloed. Ik was opgelucht en blij dat de medicatie aansloeg. Om 14.00u was het tijd voor de tweede dosis. Kort na de tweede dosis voelde ik een drukkend gevoel. Ik ging naar het toilet en verloor in een sneltreinvaart meerdere grote bloedproppen. Het verlies van bloedproppen heeft na de heftige piek om 14.00u bij vlagen tot 18.00u geduurd. Daarna werd het bloedverlies weer helderrood. Wat pijn betreft heb ik geluk gehad, ik kan de buikkrampjes op een hand tellen en heb geen behoefte gehad aan pijnstillers.

Hoewel ik ervan overtuigd was dat de piek van de miskraam was bereikt, moest ik op zondag (dag 4) wederom twee keer een dosis Misoprostol innemen. Deze keer zorgde de medicatie voor iets meer buikkrampen, maar niet voor meer bloedverlies.

Het resultaat van de Misoprostol 

Twee weken na het gebruik van de Misoprostol had ik een controle bij de gynaecoloog. Na bijna twee weken bloedverlies (vergelijkbaar met een menstruatie) bleek mijn baarmoeder, op een paar kleine restjes na, schoon te zijn. Tijdens de periode tussen de miskraam en de controle moest ik maandverband gebruiken en mocht ik niet in bad, dit vond ik hinderlijk. Maar hey, ik mag niet klagen! De miskraam is ‘goed’ en snel verlopen. Ik voelde me opgelucht en minder emotioneel, alsof ik alle zwangerschapshormonen tegelijk met de miskraam was verloren. Ongeveer een maand na de miskraam was mijn menstruatie terug, gewoon zoals ‘ie was én regelmatig.

Al met al is het opwekken van de miskraam met behulp van Misoprostol mij reuze meegevallen! Ik weet dat niet iedereen zoveel zoveel geluk heeft en leef zó onwijs mee met iedereen die in deze lastige fase terecht komt. Al is een zwangerschap nog pril, de wensen en dromen zijn groot wanneer er een kleintje groeit.

17 Comments

  • Nicole
    4 maart 2020 at 19:21 Reageer

    Lieve Kim,

    Een moeilijk te verwoorden onderwerp voor velen, maar jou is het gelukt. Ik hoop dat in de toekomst veel mensen die een miskraam afwachten wat kracht kunnen halen uit jouw woorden. Zelf ook een miskraam in het verleden gehad. Ik had graag meegedaan aan de triple m, aangezien bij mij na de cyotec kuur de miskraam niet volledig bleek te zijn na 2 weken. Toen ik de echo zag en ‘het’ er nog steeds zat viel ik bijna flauw. Dat moment zal ik nooit vergeten.

    Hopelijk is er in de sterren al een nieuw kindje op komst voor jullie.
    Dikke kus Nicole

  • flooorencex
    4 maart 2020 at 19:31 Reageer

    Thanks for sharing ❤️

    Vorig jaar hetzelfde meegemaakt na 11 weken zwangerschap. Wel met meer pijn helaas.

  • Oliwia
    4 maart 2020 at 20:11 Reageer

    💛

  • Loes de vries
    4 maart 2020 at 22:54 Reageer

    Lieve kim,

    Zo’n herkenbaar verhaal!! Ik heb 2 miskramen gehad. Ook een vroege zoals jij en daarna nog 1 keer met 12 weken. Beide keren heeft mijn lichaam zelf de keuze gemaakt om de miskraam in gang te zetten. Gelukkig geen medicatie nodig gehad. Maar nu ben ik 14 weken zwanger en ziet het er allemaal goed uit!! maat blijft toch heel erg spannend!
    Hoop blijven houden hoe moeilijk het soms ook is. Ik hoop voor jullie wanneer de tijd rijp is het nog eens mag lukken! Knap hoe je het zo mooi verwoord hebt.

    Lies loes

    • alboe
      5 maart 2020 at 09:00 Reageer

      Spannend! De eerste weken zullen eng geweest zijn?

  • Kelsey
    5 maart 2020 at 07:48 Reageer

    Oh.. hier ook een mossed abortion. Rond 5w gestopt met groeien en daar met 9 weken achtergekomen. Afgewacht tot 11 weken en er gebeurde niks.. ja mijn buikje begon te groeien 😅.. dus ook aan de medicatie. Na 2 pillen begon de ellende. Heb gekronkeld op bed om vervolgens een soort minibevalling te hebben. Helaas restweefsel, dus onder de hormonen aan de pil gezet in de hoop dat het mee zou komen met de volgende menstruatie..

    Ik heb er in totaal 8!! Weken over gedaan om mijn miskraam af te ronden. Ik was mentaal helemaal gesloopt en niet veel meer waard. Al die hormonen in je donder en dit moeten meemaken was niet leuk. Kort daarna was ik zwanger van onze dochter (bijna 2) en inmiddels 37w zwanger van haar zusje. Het krijgen van kinderen is een geschenk. Meemaken dat het ook mis kan gaan versterkte dit gevoel bij mij alleen maar meer.

    Lieve mama, als je dit meemaakt of mee hebt gemaakt weet dat je niet alleen bent. Dat je de tijd mag nemen om het een plekje te geven en er mag zijn. Ik hoop van harte dat je kinderwens voor een (1e,2e of… zoveelste) kindje in vervulling mag gaan. Ook voor jullie kim

  • Rita Loswijk
    5 maart 2020 at 13:09 Reageer

    Hoi Kim, wat heb je het mooi verwoord. Knap gedaan. Hopelijk is het je in de toekomst gegund.
    Sterkte voor jou en gezin.

  • Femke
    5 maart 2020 at 16:19 Reageer

    Jeetje Kim, ik ben er stil van en heb alleen maar respect voor hoe je het deelt. Daar is moed voor nodig.
    Ook ik heb een verhaal; 6 februari hadden wij (na 8 jaar en 2 miskramen) een positieve test in handen. Dolgelukkig waren we toen vorige week het hartje klopte. Afgelopen dinsdag was het vruchtje niet meer levend en vandaag hebben ze de medicijnen ingebracht en op dit moment zit ik met de eerste krampen in bed, te wachten tot het op gang komt. We geven niet op, maar dit is wel heel erg verdrietig. Bedankt voor alle verhalen, dat geeft mij kracht!

    • alboe
      5 maart 2020 at 16:43 Reageer

      Jeetje Femke, wat een intens verdriet. Heel veel sterkte en kracht toegewenst in deze pittige periode.
      Liefs!

  • Lianne
    5 maart 2020 at 16:21 Reageer

    Wij hebben helaas voor onze eerste dochter 2 x een M.A. Gehad met curretage. Ik was juist tevreden met deze ingreep omdat ik heel slecht tegen afwachten en onzekerheid kan. Ik hield er rekening mee toen we voor de 2e gingen het weer mis zou gaan maar dit keer bleef het ons gelukkig bespaard. Echter blijft het spannend en de eerste weken onbezorgd doorkomen zit er niet meer in. Maar voor alle vrouwen die midden in het proces zitten; HOUDT MOED!!

    • alboe
      5 maart 2020 at 16:44 Reageer

      Onwijs spannend! Hoe ver ben je nu als ik vragen mag?

  • Linsi
    5 maart 2020 at 16:39 Reageer

    Dankjewel om dit te delen🙂.
    Ook al 3 miskramen gehad ( 7, 6 & 5 weken) de eerste 2 waren met medicatie en die waren qua pijn toch wel zeer pijnlijk gelukkig was het bij de volgende maandstonden terug in orde. Het doet wel fijn om iemands anders ervaring te horen en weten dat je niet alleen bent. Wij zijn nu al 5 jaar aan het proberen voor ons eerste kindje. Zwangerschap zonder zorgen zal er niet in zitten. Maar we blijven toch hopen dat ik mag bevallen van een gezond babytje🤞🍀

    • alboe
      5 maart 2020 at 16:44 Reageer

      Ik hoop met je mee <3 !!

  • Stephanie
    5 maart 2020 at 19:13 Reageer

    Helaas in decemer 2019 ook een miskraam gehad na 5.5 week. De abortuspillen heb ik twee keer gehad en beide keren sloeg het niet aan. Een maand later alsnog gecurreteerd.
    Heel snel weer zwanger maar helaas weer na 5 weken erachter gekomen dat het niet goed was. Geen pijn in de schouder maar enorm veel pijn dat lijkt op een blinde darm ontsteking. Na een paar dagen bloedtesten erachter gekomen dat het hcg enorm bleef steigen, maar ik had een lege baarmoeder. De verloskundige dacht dat er alweer een eitje klaarstond, maar dat bleek later dus de buitenbaarmoedelijke zwangerschap te zijn.
    Gelukkig heeft de gynaecoloog goed gezocht en ben ik dezelfde dag nog geopereerd. Helaas moest 1 eierstok eruit. Als het goed is kunnen we onze droom voor een 2e nog waarmaken met 1 gezonde eierstok en zoniet, dan via ivf.
    Luister naar je lijf en laat je niet wegsturen als je denkt dat iets niet klopt, is mijn boodschap.
    Mijn verloskundige is erg geschrokken en gaat samen met haar team goed na wat hier over het hoofd is gezien.
    Wel heftig zo kort na elkaar, dus wij lassen even een hoognodige pauze in. Zoveel pech na elkaar moet echt even een plek krijgen.

  • Sylvana
    5 maart 2020 at 19:40 Reageer

    Heel herkenbaar helaas! Zelf 3 miskramen en een buitenbaarmoederlijke zwangerschap meegemaakt. Gelukkig afgelopen augustus moeder mogen worden van een prachtige dochter. Maar een zwangerschap vol met angsten, wat als het nu weer fout zal gaan.. Nu zelfs in therapie om deze traumatische ervaringen te kunnen gaan verwerken. Mensen zeggen vaak, oh nu ben je alles zeker vergeten nu je een dochter hebt. Het verzacht zeker, maar vergeten doe ik het nooit

  • Anneloes
    5 maart 2020 at 20:09 Reageer

    Lieve Kim,
    Zo mooi dat je dit deelt! Ik heb zelf inmiddels 3,5 jaar geleden een ‘gemiste miskraam’ gehad. Bij 12 weken zwangerschap gingen we vol verwachting naar de echo, zonder er ook maar een beetje bij stil te staan dat er ook iets mis zou kunnen zijn…. Het nieuws ‘het hartje klopt niet’ sloeg dan ook in als een bom, het was bij 11 weken gestopt.
    Ook ik kreeg eerst een pillen kuur. Dat sloeg totaal niet aan. Daarna besloten voor een curretage. De fysieke pijn van de ingreep viel mee. De mentale pijn niet. Ik ben nog heel lang heel verdrietig geweest. Verhalen van andere vrouwen die hetzelfde hadden meegemaakt hielpen, al is ieders verhaal uniek. Met de tijd slijt het verdriet, al komt het zelfs nu nog af en toe boven.
    Ik heb het geluk gehad dat ik een klein jaar later weer zwanger werd. Toen ging alles wel goed, al was de zwangerschap heel wat minder ‘onbezorgt’. Ik ben nu de trotse moeder van de mooiste en liefste dochter van 2 jaar.
    Voor iedereen die dit meemaakt: gun jezelf tijd om dit fysiek, maar vooral mentaal te verwerken. Wees mild voor jezelf. Deel je ervaring, je zult merken dat er zoveel vrouwen zijn die hetzelfde hebben meegemaakt.
    Veel liefs

  • Meredith
    6 maart 2020 at 08:29 Reageer

    Helaas behoor ik ook bij de “groep” die een miskraam heeft gehad. Ik was bijna 7 weken en ik had na 6 jaar eindelijk een positieve test in m’n handen. Ik was zo blij en gelukkig, wauw je had m’n man z’n hoofd moeten zien toen ik het vertelde. En toen ineens was er die dag, ik heb me nog nooit zo bang en eenzaam gevoelt. Helaas is er weinig te lezen over miskramen, misschien ergens ook logisch omdat veel vrouwen het kwetsbaar vinden om te vertellen. Gelukkig vond ik wat vrouwen die samen met mij hier een blog over wilde schrijven….

Leave a Reply

ALBOE is het online platform over het échte leven als mama. Met onze blogs, social media posts en video’s willen we vrouwen inspireren en vooral amuseren. We delen wekelijks onze reis door het leven als mama, maar ook alledaagse zaken zoals voeding, interieur, mode, reizen en onze avonturen achter de schermen van ALBOE. We maken graag pittige en herkenbare onderwerpen bespreekbaar, vinden het heerlijk om taboes te doorbreken en zijn vooral lekker onszelf. Kortom: op ALBOE vind je A Little Bit Of Everything!

Kim op Instagram

Instagram did not return a 200.

ALBOE op Facebook

ALBOE op social