Kim’s bevallingsverhaal: thuisbevalling

Elke bevalling is uniek en een bijzonder verhaal op zich. Op ALBOE.nl mogen we – met trots – bevallingsverhalen van allerlei vrouwen delen. Vandaag vertel ik over mijn snelle – niet geplande – thuisbevalling.

Mijn thuisbevalling

Hoe het allemaal begon (21 juli 11.45 uur)

Op 21 juli 2016 had ik om kwart voor twaalf ’s ochtends een afspraak bij de verloskundige. Ik was op dat moment precies 38 weken zwanger en dat betekende voor mij dat het tijd was voor het inwendig onderzoek. Hoewel ik niet snel klaag, vertelde ik tijdens de afspraak dat ik veel last had van buikpijn en dat ik het lichamelijk zwaar kreeg. De verloskundige gaf aan dat deze klachten erbij horen, de laatste loodjes wegen immers écht het zwaarst. Na een kort kletspraatje mocht ik op de onderzoekstafel gaan liggen voor het inwendig onderzoek. De verloskundige kwam tijdens het onderzoek tot de conclusie dat ik al 2 cm ontsluiting had en dat mijn baarmoedermond al bijna helemaal verweekt was. “WOW 2 centimer“, zei ik vrolijk!! De verloskundige lachte en vertelde dat ik geen valse hoop moest krijgen, het kon namelijk nog weken duren totdat de bevalling zou beginnen.

Het breken van de vliezen (21 juli 21.00 uur)

Negen uur na de afspraak bij de verloskundige zat ik nietsvermoedend met mijn vriend en ouders in de tuin. Mijn vader had zoals gewoonlijk weer een lollige bui en grapte er vrolijk op los. Tijdens een lachbui gebeurde er iets onverklaarbaars: ik voelde een harde knak in mijn buik en had het gevoel alsof ik in mijn broek had geplast. Met de snelheid van het licht rende in naar het toilet, maar ik was uiteraard al te laat. Het vruchtwater liep langs mijn blote benen – het was dertig graden en ik droeg een korte broek – naar beneden op de tuintegels.

Omdat de baby volledig was ingedaald en het vruchtwater helder was, mocht ik na het breken van de vliezen gewoon blijven lopen. Het was nu een kwestie van wachten, wachten tot de weeën zouden beginnen en wachten tot de baby zich zou melden.

De eerste weeën (21 juli 23.30 uur)

Tweeënhalf uur na het breken van de vliezen dienden de eerste tekenen van de bevalling zich aan. Ik voelde een soort lichte menstruatiepijn die keer op keer terug kwam. Deze pijn was goed handelbaar en voelde voor mijn gevoel niet als echte weeën. Toch besloot ik om de terugkerende pijntjes alvast te timen met mijn weeëntimer app. Ik had met de verloskundige afgesproken dat ik zou bellen zodra de weeën regelmatig zouden zijn. Na twee uur timen was er nog steeds geen ritme of regelmaat te bekennen. Zeven minuten, vier minuten, acht minuten en dan weer tien minuten. Van regelmaat was totaal geen sprake.

Toch maar bellen (22 juli 01.30 uur)

Toen ik om half twee ’s nachts niet meer kon zitten of liggen en de pijn in mijn rug en buik steeds heftiger werd, besloten mijn vriend en ik om de verloskundige toch maar te bellen. Aan de telefoon vertelde ze dat ze bezig was met het afronden van een bevalling en vroeg ze of ik nog een half uurtje kon wachten. “Natuurlijk!! De weeën zijn nog steeds niet regelmatig dus het zal wel niets zijn.“, zei ik vrolijk.

Om twee uur arriveerde de verloskundige bij ons thuis. Op dat moment kwamen de weeën razendsnel achter elkaar en was ik niet meer in staat om een fatsoenlijk gesprek te voeren. We besloten om meteen naar boven te gaan voor een inwendig onderzoek. Tijdens het onderzoek bleek dat ik al 6 cm ontsluiting had en dat de baarmoedermond volledig verweekt was. Volgens de verloskundige ging het erg snel en zou het niet lang meer duren voor ons kindje geboren zou worden.

De bevalling

Na het inwendig onderzoek van 02.15 uur moest ik razendsnel beslissen of ik thuis wilde blijven of naar het kraamhotel in het ziekenhuis wilde gaan. Wekenlang had ik gedroomd van een badbevalling in het ziekenhuis, echter zag ik door de pijn in mijn buik en rug de rit naar het kraamhotel niet meer zitten. Ik besloot om thuis te blijven en vanaf dat moment ging het snel…

Na een korte weeënstorm kreeg ik rond 02.45 uur enorme persdrang, het voelde alsof ik moest plassen en poepen tegelijk. De verloskundige voelde kort aan mijn buik en vertelde dat ik op het bed mocht gaan liggen met mijn benen opgetrokken en knieën in mijn handen. Het persen was het zwaarste en meest bizarre wat ik ooit heb gedaan. Het is ongelofelijk hoeveel kracht je moet zetten om een baby eruit te krijgen, het voelde alsof al mijn ingewanden eruit kwamen.

Na slechts twintig minuten persen – wat best snel is voor een eerste kindje – werd onze dochter Mila Sofia op 22 juli om 3.12 uur geboren. Ik heb tijdens de hele bevalling meegekeken, het was oprecht het mooiste wat ik ooit heb gezien!

Inknippen

Hoewel alles soepel verliep tijdens mijn bevalling was er één klein obstakel: de baby kwam te snel en er was niet voldoende tijd om het weefsel down under te laten oprekken. Om inscheuren te voorkomen kozen we er daarom voor om een knip te laten zetten. Dit klinkt pijnlijk en eng, maar gelukkig voelde ik er niets van! Voordat de knip werd gezet kreeg ik namelijk een plaatselijke verdoving en de knip werd tijdens een perswee gezet.

Was de bevalling pijnlijk?

Ik kijk heel positief terug op mijn bevalling. Sterker nog, ik heb een droombevalling gehad. Het was snel, relaxt, mooi, indrukwekkend, intiem en zelfs een soort van gezellig. Als ik erop terugkijk moet ik eerlijk zeggen dat ik de bevalling ook niet als heel pijnlijk heb ervaren. Natuurlijk deden de weeën pijn en is het persen ontzettend heftig… Maar wat ze zeggen is voor mij 100% waar: toen onze kleine meid op mijn borst werd gelegd, was ik de pijn al voor 99% vergeten. Het zetten van de hechtingen na de bevalling was in mijn beleving zelfs pijnlijker dan de gehele bevalling, zegt genoeg toch?

Leave a Reply

ALBOE is het online platform over het échte leven als mama. Met onze blogs, social media posts en video’s willen we vrouwen inspireren en vooral amuseren. We delen wekelijks onze reis door het leven als mama, maar ook alledaagse zaken zoals voeding, interieur, mode, reizen en onze avonturen achter de schermen van ALBOE. We maken graag pittige en herkenbare onderwerpen bespreekbaar, vinden het heerlijk om taboes te doorbreken en zijn vooral lekker onszelf. Kortom: op ALBOE vind je A Little Bit Of Everything!

Kim op Instagram

Instagram has returned invalid data.

ALBOE op Facebook

ALBOE op social