Gestrest en uitgeput door huilbaby

Kim Jacobs - 31/01/2018
mommy-talk-huilbaby-blog

In onze serie MOMMY TALK kletsen we met mama’s en (hopelijk) toekomstige mama’s over uiteenlopende mamadingen. Met deze serie proberen we samen met stoere vrouwen taboes bespreekbaar te maken en vooral te doorbreken! In de zesde aflevering klets ik met Jaimy over het hebben van een huilbaby. Kijk je gezellig mee?

2 comments

  1. Wow wat een herkenning in deze video! En wat knap dat je er zo open over hebt durven praten! Wij hadden ook een huilbaby 2,5 jaar geleden, en inderdaad geen grapje gewoon echt 20 uur op een dag! En nee, niemand gelooft je en je stelt je vast aan want hé; baby’s huilen nou eenmaal! Dit zei bij ons ook het CB, de huisarts en de kinderarts.. tot ik na 10 weken bijna moest beginnen met werken en het gewoon niet meer trok! Je bent idd gewoon helemaal op! En zo herkenbaar wat je zegt, het zielig vinden voor jezelf.. de gedachte: waren we maar nooit aan kinderen begonnen en je af vragen of je wel van je kind houdt (en daar later zoveel spijtvan hebben, hoe kun je die gedachte hebben!) Ook het in de stress schieten als de telefoon gaat om op kraamvisite te komen, help! Hij huilt vast weer de hele tijd!
    Bij ons heeft uiteindelijk de osteopaat en de chiropractor echt geholpen. Ik heb een heftige bevalling gehad waardoor ons zoontje een verschoven nekwerveltje had. Altijd nekpijn dus en daarom dus altijd schreeuwen/krijsen en niet slapen!! Na ongeveer 10 maanden kwam er eindelijk wat rust, maar moesten we wel gaan werken aan een slaapritme. Heel veel onbegrip vanuit onze omgeving, want “waarom gaan jullie nu weer niet mee op stap, T. kan toch best naar de oppas?!” Of “jullie moeten hem echt leren loslaten hoor, zo stopt hij nooit met huilen!” (Oh ja, want daarom huilt hij dus elke dag, goh dat we dat nou nooit als reden hebben gezien! ;)) Gelukkig is het bij ons helemaal goed gekomen en hebben we nu een lekker temperamentvol peutertje die heel goed weet wat ie wil en wordt hij zelfs grote broer deze zomer. Super spannend want ik durfde het heel lang niet aan, nog een baby.. maar met hulp van een vrouwencoach ben ik er weer bovenop gekomen en probeer ik te vertrouwen dat heus niet alle baby’s huilbaby’s zijn..
    Nogmaals complimenten voor je open verhaal en het komt echt goed!! Zorg ook goed voor jezelf Jaimy! Ik heb geleerd dat dat heel belangrijk is en dat je daardoor echt een sterkere moeder wordt. Maar ik denk dat het helemaal goed komt met je, er over praten is ook al heel veel waard!!!
    Bedankt voor dit mooie herkenbare verhaal!

    Liefs Sharon

  2. Voor mij is dit ook zo herkenbaar!! Mijn oudste zoontje van onderhand 4 was ook een echte huilbaby. Ik had ook had alles geprobeerd en was zo hopeloos en uitgeput. Je word ook heel onzeker over je moeder zijn! Net als jij gestopt met een borstvoeding omdat de dokter aan reflux dacht. Later bleek het ook koemelkallergie te zijn. Wat ik toevallig bij een bloedonderzoek pas met 1.5 jaar ontdekte. Gelukkig is hij er rond zijn 3 jaar overheen gegroeid! Wat ik ook heel erg herken is dat onrustige! Hij liep ook heel snel en wilde alles sneller als andere kinderen van zijn leeftijd. Dat heeft hij nu nog!:D hij is een echte lieve schat maar het blijft vaak een zoektocht met hem! Zijn 2 jongeren broertjes waren gelukkig geen huilbaby’s! Daardoor heb ik wel weer heel erg kunnen genieten van de kraamtijd! Gelukkig gaat het niet altijd hetzelfde!:) Bedankt om je verhaal te delen veel succes met alles!

Leave a comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.