Geen roze wolk na de bevalling?

Kim Jacobs - 27/10/2016
geen-roze-wolk-na-bevalling

Als mama blogger kom ik in aanraking met veel moeders. Naar aanleiding van een paar gesprekken, heb ik besloten om in samenwerking met een paar mama’s een blog te schrijven over het ontbreken van de roze wolk na de bevalling. Ik merk dat dit een moeilijk bespreekbaar onderwerp is voor veel moeders en daarom wil ik het taboe graag doorbreken.

Geen roze wolk na de bevalling

Mama zijn is geweldig. Maar een zwangerschap en bevalling gaan bij de meeste vrouwen niet in de koude kleren zitten. En dat is logisch. Negen maanden lang heeft je lichaam keihard gewerkt en dan moet je aan het eind van de rit ook nog eens alles geven om je baby op de wereld te zetten. En dan heb ik het nog niet over de ellende die je na de bevalling over je heen krijgt. Naweeën, bloedstolsels, hechtingen, aambeien, een pijnlijk stuitje en natuurlijk de zorg voor je pasgeboren baby. Bij sommige vrouwen verloopt het soepel en is de roze wolk meteen aanwezig, maar jammer genoeg geldt dit niet voor iedereen.

geen-roze-wolk-na-bevalling

Als de bevalling anders gaat dan gehoopt

Als ik terugkijk naar alle gesprekken die ik met moeders heb gehad, kan ik zeggen dat de bevalling één van de grootste oorzaken is voor het ontbreken van de roze wolk. Een bevalling is niet te plannen en elke bevalling is anders. Hoewel veel zwangere vrouwen dit weten, hebben de meeste toch een bepaalde verwachting. Als de bevalling dan totaal anders gaat dan gehoopt, kan dit emotioneel erg zwaar zijn.

Zo sprak ik iemand die tijdens de zwangerschap ontzettend hoopte op een thuisbevalling en de kriebels kreeg van het ziekenhuis. Tot de volledige ontsluiting ging haar thuisbevalling voorspoedig. Echter zakte haar kindje niet in het baringskanaal en moesten ze noodgedwongen naar het ziekenhuis. Daar aangekomen bleek haar baby een sterrenkijker te zijn, waardoor hij niet in het baringskanaal kon zakken. Wat een thuisbevalling moest zijn, eindigde in een keizersnede met een langdurig revalidatieproces. Dit had ze natuurlijk niet verwacht toen haar bevalling ’s ochtends begon… Van een roze wolk was totaal geen sprake.

Als het herstel moeizamer gaat dan verwacht

Twee weken geleden plaatste ik een artikel over wat ik niet wist over NA de bevalling. In het artikel vertelde ik over dingen die mensen niet met je bespreken als je zwanger bent. Denk hierbij aan eindeloos vloeien, grote bloedstolsels, tranen, emoties, stoelgang en pijnlijke hechtingen. Dit kan allemaal bij het herstel na de bevalling horen.

geen-roze-wolk-na-bevalling-1

In sommige gevallen kan het herstel na de bevalling erg moeizaam verlopen, hierdoor kunnen vrouwen zich minder gelukkig voelen en kan de roze wolk (een tijdje) wegblijven.

Mama Naomi, een lieve moeder die ik heb ontmoet via een Facebook groep, herkent dit gevoel. Een ravage van onderen, niet kunnen zitten, pijnlijke toiletbezoeken, zere tepels en zich zo slap als een vaatdoek voelen, de eerste periode na de bevalling was voor haar geen pretje.

Niks roze wolk! Mijn roze wolk kwam pas 3 weken na de bevalling, toen ik volledig was hersteld en baby Jessie een beetje had leren kennen.

“Ik voelde het als vreselijk oneerlijk dat ik alle ellende had, en mijn man lekker met Jessie kon kroelen en lekker van haar kon genieten zonder een centje pijn. Dit is ook een soort taboe om te zeggen, want wie is er nou jaloers op haar vent om zoiets? Ja, ik dus! Puntje bij paaltje lig ik na 9 maanden moe zijn en niks mogen eten en drinken, na een super pijnlijke bevalling, nog steeds 2 weken op bed alsof er 36 treinen over me heen zijn gereden. Dus ja, ik was jaloers en vond het oneerlijk dat ik dit allemaal moest doorstaan voor ons gezinnetje. Mijn roze wolk kwam pas 3 weken na de bevalling, toen ik volledig was hersteld en baby Jessie een beetje had leren kennen.”

geen-roze-wolk-na-de-bevalling

Als je meer zorgen hebt dan gehoopt

We willen allemaal dat ons kindje kerngezond en tevreden is. Jammer genoeg gaat dit in de praktijk niet altijd zoals gehoopt. Er zijn kindjes die continu huilen, slecht eten, slecht slapen of die helaas stoeien met hun gezondheid. Dit brengt voor een kersverse moeder veel stress, zorgen en emoties met zich mee.

Neem bijvoorbeeld mama N, die ik heb ontmoet tijdens mijn zwangerschapscursus. Zij beviel op 8 augustus op een natuurlijke manier van een prachtige dochter. De bevalling ging super en alles was goed met de kleine, tot drie dagen na de bevalling. Op dag vier kreeg haar dochtertje tijdens een diepe slaap tot drie keer toe een aanval waarbij ze stopte met ademhalen. Uiteraard zijn de ouders van baby K die nacht meteen naar de huisarts gegaan, die hen vervolgens met spoed doorstuurde naar de kinderarts, waar baby K 24 uur aan de monitor heeft gelegen. Uit onderzoek bleek dat er gelukkig niets ernstigs aan de hand was. Echter moesten mama N en haar partner hun dochter de daaropvolgende weken continu in de gaten houden tijdens het slapen. Roze wolk en optimaal genieten van de nieuwe baby? Nee, eerder veel kopzorgen en wekenlang slapeloze nachten.

Ken jij de roze wolk?

Nu zijn wij natuurlijk benieuwd hoe jij de periode na de bevalling hebt ervaren? Leefde je op een grote roze wolk? Of heb je de welbekende wolk niet ervaren? Zo niet, durfde je hierover te praten? Of is het in jouw omgeving een taboe?

25 comments

  1. Ik vind sommige zwangeren ook wel erg naïef hoor. Niks mogen eten en drinken, pfff dat valt ook nog wel mee. En een bevalling, stel je maar in op het ergste dan kan het meevallen. Het is nou eenmaal zo dat je lijf veel te verduren heeft en je natuurlijk de tijd moet nemen om te herstellen. Gun jezelf die tijd en ga niet direct jezelf straffen met een stom dieet ofzo. Beetke realiteitsbesef kan bij sommigen duidelijk geen kwaad.

    1. Bedankt voor je reactie Trudy! Ik begrijp je standpunt.

      Echter moet ik zeggen dat elke vrouw dit anders ervaart. Je kunt rekenen op het ergste en jezelf verdiepen in de bevalling tot je de slimste vrouw op aarde bent. De werkelijke ervaring komt pas op het moment dat je gaat bevallen, en dit kan zowel positief als negatief zijn. Zoals ik in het artikel ook schreef; “Bij sommige vrouwen verloopt het soepel en is de roze wolk meteen aanwezig, maar jammer genoeg geldt dit niet voor iedereen.”.

  2. Ik ben normaal nooit zo van het reageren maar hier moet ik toch even een reactie op geven. Mooi geschreven en echt super dat je dit onder de aandacht brengt!! Helaas is het inderdaad een taboe en ook ik vind dat dit meer besproken mag worden onder de mama’s to be. Het komt zo vaak voor dat vrouwen in het begin niet meteen op de roze wolk zitten en dit even tijd nodig heeft.
    Ik ben begin september bevallen van ons prachtige zoontje, de eerste 2 weken zaten mijn man en ik op een roze wolk wat was het genieten z’n kleintje! Die roze wolk was maar voor even want al snel begon ons mannetje veel te huilen en dronk niet goed, na wat dokters bezoeken en verschillende voedingen uitproberen zijn wij er eindelijk achter dat het hij koemelkallergie heeft. Nu 8 weken later en met de juiste voeding is het weer genieten en zien wij ons kleine ventje weer opleven en is hij lekker vrolijk.
    De eerste weken heb ik veel gehuild zat ik totaal niet lekker in mijn vel en voelde ik mij vaak down, op een gegeven moment weet je gewoon niet meer wat je moet doen als je kindje zoveel huilt en zoveel pijn heeft.

    1. Hi Chantal,

      Ik vind het erg leuk dat je op dit artikel reageert! Wat je zegt is precies waar, het is een taboe en mag zeker meer besproken worden onder de mama’s.

      Erg verdrietig ook op te lezen over je zoontje. Ik kan me helemaal voorstellen hoe moeilijk het is geweest en dat je je down hebt gevoeld. Fijn om te horen dat je nu de juiste voeding hebt en dat jullie mannetje weer opleeft.

  3. Ook hier geen roze wolk hoor. Eigenlijk had ik die pas toen ik weer moest gaan werken (nu 3 weken geleden.) De bevalling was perfect, herstel ook maar kleine L begon 2 dagen na de bevalling te krijsen en hield niet meer op. Gek werd ik ervan. Niet alleen van het geluid maar ook van de zorgen. Dit is m’n tweede dus ik wist wel wat ik kon verwachten en toch had ik me alles zo anders voorgesteld. Juist omdat het de tweede is dacht ik dat het allemaal veel makkelijker zou zijn en ik optimaal zou kunnen gaan genieten van hem en mijn verlof. Helaas is dat allemaal anders gelopen en kan ik er nog wel verdrietig om zijn. Mijn laatste baby en die eerste weken heb ik voor mijn gevoel niet genoeg ervan genoten door alle zorgen en stress. Dat kan ik niet terugdraaien en nu met 3,5 maand is hij ineens alweer zo groot…..

  4. Komt mij heel bekend voor! Ik heb sinds Fedde is geboren heel erg last gehad van paniekaanvallen en angstige gedachtes. Ik heb hier een tijdje medicijnen voor gehad en inmiddels gaat het gelukkig weer helemaal goed. Ik hoop dat ik ooit wel die roze wolk mag ervaren.
    Liefs

  5. Hier ook geen roze wolk. Ik ben een fanatiek sporter en het zwanger zijn viel me dan ook zwaar. Met mijn groeiende buik kon ik elke week een stukje minder en voelde ik mij niet meer als mezelf. Ik kon dan ook niet wachten om mm lijf weer terug te krijgen.

    Ik heb een mooie thuisbevalling gehad en kwam er fysiek goed uit. Toch geen roze wolk.. (Vooral) de eerste dagen voelde ik me zo ‘gevangen.’ Ik wist niet wat me overkwam. Alles draaide om voeden, verschonen, slaapjes. Ik geef borstvoeding dus alles kwam ook op mij aan. Het idee dat ik niet zomaar even weg kon (alles ging op verzoek) vond ik doodeng. Het voelde alsof ik een grote fout had gemaakt om een mensje op de wereld te zetten. Ik kon dit helemaal niet. En ik wilde het helemaal niet. Door die gevoelens voelde ik me nog veel slechter en een vreselijk persoon.

    Pas toen de kraamzorg weg ging en ik zelf weer wat de touwtjes in hadden kreeg voelde ik me beter. Toen ik merkte dat heel veel dingen nog wel gewoon kunnen/hetzelfde bleven kon ik wennen aan ons nieuwe leven. Toen ik na 6 weken weer mocht sporten vond ik mezelf helemaal weer terug. Inmiddels is m’n mopje 13 weken en ben ik heel gelukkig met mijn mooie gezinnetje.

    Ik ben vanaf het begin open geweest over mijn stomme gedachten naar mijn moeder, m’n zusje en mijn vriend (en de vk). Voor hun was dit ook moeilijk en eng, maar ze hebben mij altijd laten weten dat ze nog steeds trots op mij waren en mij niet een slecht mens vonden. Dat was blijkbaar wat ik nodig had. 🙂

    1. Heel mooi geschreven Rianne! Ik ben zelf totaal niet sportief, maar ik kan me heel goed voorstellen wat je voelde. Ook snap ik wat je zegt over de eerste periode na de bevalling.

  6. Pfoe! Lijkt me echt vreselijk. Ik was zo’n bofkont die meteen een roze wolk had en er enorm van kon genieten. Mijn hele zwangerschap lang was ik dan ook heel positief ingesteld, ikzelf wilde niks van de bevalling weten, ik ben er zo blanco en positief mogelijk ingegaan en had dan ook een “droom bevalling”. Ik snap dat je het niet zelf voor het zeggen hebt met zoiets, maar ik ben van mening dat een goede instelling veel bepaald. Ik ben er van overtuigd dat door mijn instelling het allemaal goed is verlopen. Want ja het was pittig en zwaar, maar ik bleef maar denken “dit is goed, hier heb ik opgewacht, ik kan deze pijn aan” en etc., door mijn wilskracht en positiviteit werd alles aar makkelijker 🙂

  7. Goed artikel! En geeft ook zeker inzicht naar andere toe. Wij willen ook graag een kindje, en staat zeker op de planning. Iedere bevalling is inderdaad anders, soms vind ik het zelf stiekem een beetje eng. Fijn om dit soort artikelen te kunnen lezen! Jullie blog is echt tof!

  8. Goed dat je dit onder de aandacht brengt ik herken het zelf heel erg! Wij konden niet zwanger worden 9 hormoonkuren achter de rug voordat ik eindelijk zwanger was. Toen Ik zwanger was begon meteen de hel 37 weken ben ik ziek geweest. 3x opgenomen geweest met uitdroging uiteindelijk aan een neussonde gezeten. Met 37 weken ingeleid alles was fout kon gaan ging fout en ik heb 2 dagen afgezien. Ik dacht toen ik mijn kleintje vast had dat het nu heerlijk genieten zou zijn nou echt niet!! Ze huilde en huilde en huilde niet willen drinken. Ze heeft een ernstige vorm van reflux en een koemelkallergie is begin oktober opgenomen geweest om te kijken waar het huilen vandaan komt zonder resultaat. Inmiddels Is onze kleine meid 3 maanden en gaat het met haar eindelijk iets beter alleen nu loopt mama met een depressie.

  9. Ik heb zelf naar mijn mening echt een rot bevalling gehad en kom mezelf na nu bijna 5 weken nog steeds lichamelijk tegen. De bevalling liep echt anders dan verwacht en ook loopt mijn borstvoeding totaal niet zoals ik gehoopt had. Maar ondanks alles zit ik nog steeds op mijn roze wolk en geniet enorm van mijn lieve kleine mannetje. De roze wolk hoeft dus ook niet weg te blijven of te gaan als dingen anders lopen dan je had verwacht of gehoopt. Laat dit ook een hart onder de riem zijn voor de nu zwangere vrouwen!

  10. Ik had een zware zwangerschap.. bevallen ging vlot.. Totdat de kleine meid eruit was.
    Ze woog net 2500 gram en ik was over de 40weken zwanger. (en niemand had dit zien aan komen) Net bevallen 100 vragen van artsen, daar lig je dan net bevallen zonder kindje die naar andere kamer gaat.. ze heeft door allerlei complicaties 2weken in het ziekenhuis gelegen. Ik na 5 uur al op de been als of er niks gebeurt was. Kleine meid eindelijk thuis krijgt ze het RS virus en stopt even met ademen. Dat ziekenhuis heeft me gesloopt. Maar gelukkig is die roze wolk er nu want het is nu een heerlijk gezond kind♡♡

  11. Ik ben zo’n gelukkige mama die eigenlijk niet mag klagen. Ik heb een pittige zwangerschap gehad, maar de bevalling ging wonderlijk goed en snel en mijn kindje is ongelofelijk zoet. Maar er zijn momenten dat ik het zwaar vind. En als ik dat al vind, wat moet het dan wel niet zijn voor mama’s die wel zorgen en moeilijkheden hebben? Diep respect hoor, je slaat je er mooi doorheen!

  12. Fijn om dit even te lezen,ik ben 15augustus te vroeg bevallen van een 1eiige tweeling met 34.4 weken.ze hebben 3.5 week op de kinderafdeling gelegen de roze wolk is er niet,tuurlijk je bent gelukkig en blij dat ze er zijn en dat ze goed in de gaten worden gehouden maar het op en neer rijden naar het ziekenhuis breekt je ook op.je zit in een overlevings modus..en dan mogen ze naar huis en doen ze het nu goed alleen helaas veel huilen,maken elkaar wakker daardoor etc etc…ik hou enorm veel van ze en ik geniet er ook echt wel van maar ik weet wel je kan het echt nergens op voorbereiden als je zwanger wordt/bent…elk kindje is anders net als elke zwangerschap.gelukkig heb ik een lieve man en moeder die mij veel helpen,ik kijk stiekem uit naar een paar maanden verder dat het echt kleine er een beetje af is.

    Bedankt voor het delen,die stomme taboe’s ook altijd

  13. Ik was echt super blij met mijn zwangerschap en het gevoel een klein mensje in mijn buik te hebben was heerlijk die schopjes enz. Maar dat je geestelijk zo veranderd kon ik niet accepteren. Een roze wolk ik heb hem ook niet gezien.. 16-12-2014 is Fynn geboren en hij word binnen kort 2jaar. Ben er afgelopen september achter gekomen ( via huisarts )dat ik postnatale depressie heb. Daar had ik nog nooit van gehoord, gelijk gaan inlezen en alle puzzelstukjes vielen op zijn plek wat heb ik veel gehuild die dag. Nu met hulp ben ik op de goeie weg. En begin ik nu pas met echt genieten!

  14. Ik heb een prima zwangerschap gehad en een hele goede bevalling, maar de roze wolk was bij mij ver te zoeken ik genoot wel natuurlijk, maar echt die roze wolk waar iedereen het over had?? Mijn zoontje huilde heel veel nachten met m op de bank gelegen overdag sliep hij totaal niet ik was op en huilde gezellig mee, en iedereen allemaal met die goed bedoelde adviezen werd er gek van…Na paar weken tobben ben ik naar de huisarts gegaan en daar kwamen ze achter dat hij koemelk allergie had, nieuwe voeding enz enz na 3 a 4 weken ging het steeds beter, momenteel slaap hij de nachten door en overdag slaapt hij ook veel, hij heeft nog wel last van reflux…..ik ben enorm blij met mijn mannetje als hij lacht dan smelt ik maar die roze wolk helaas……

  15. Misschien heel gemeen van mij om te zeggen en ik gun iedere mama een roze wolk maat ik ben wel blij te horen dat het niet alleen maar rozengeur en maneschijn is.
    Ik ben ook specifiek op internet aan het zoeken gegaan naar alle nadelen en ellende met een baby, ik denk op zoek naar troost…. ofzo.
    Nu zul je wel denken waarom? Nou ik heb te horen gekregen dat ik geen kindjes kan krijgen, ik zoek echt geen medelijden maar ben puur opzoek gegaan naar de nadelen van zwanger zijn bevallen en het leven met een kindje.

  16. Goed om dit onder de aandacht te brengen! Natuurlijk zijn de meeste vrouwen voordat ze zwanger zijn naïef, gewoon omdat je het niet mee hebt gemaakt. Ik dacht het allemaal prima te kunnen handelen totdat ik hoorde dat ik een complicatie had die bij 1 op de duizend vrouwen voor komt. Ik had gelukkig een geplande keizersnede met 2 goede gynaecologen en het verliep zonder de verwachtte problemen. Daarna zat ik dus wel op een roze wolk, maar daar viel ik ook vanaf na 2 weken. Toen was er geen kraamhulp meer, de borstvoeding ging niet zoals gehoopt, de wond deed nog altijd heel veel pijn en ik kon amper een blokje om lopen. Daarbij zag ik mijn vriend ook afdalen met een fikse verkoudheid, flinke wallen en flinke dosis stress van werk. Allemaal niet heel erg, maar er was geen roze wolk meer te bekennen. Gelukkig was dat het diepte punt en gaat alles nu zoals je hoopt. Een gezonde baby, ik weer redelijk hersteld en mijn vriend weer die de stress weer aankan.

Leave a comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.