Als zwanger raken niet vanzelfsprekend is

Kim Jacobs - 21/12/2016
zwanger-worden-pcos

Zwanger raken, het lijkt eenvoudig. Een kwestie van stoppen met anticonceptie, de liefde (een paar keer) bedrijven en voilà je kindje is verwekt. Positieve verhalen over deze eenvoudige volgorde hoor ik erg vaak. Sterker nog, ik ben een vrouw die dit positieve verhaal kan vertellen. Ik ben in mei 2015 gestopt met de pil en ik ben op 22 juli 2016 bevallen van een prachtige dochter. Een droom voor iedereen met een kinderwens.

Jammer genoeg is zwanger raken niet voor iedereen zo eenvoudig en vanzelfsprekend. Via Instagram en Facebook ben ik met twee super stoere vrouwen in contact gekomen die hun verhaal met ons willen delen. Beide dames hebben PCOS en zijn hierdoor jaren bezig geweest met zwanger raken.

Wat is PCOS?

Laten we beginnen bij de basis: wat is PCOS precies? PCOS staat voor Polycysteus Ovarium Syndroom en is de meest voorkomende hormoonstoornis bij vrouwen. Bij dames met PCOS kan er tijdens een langere periode geen eisprong plaatsvinden, dit zorgt voor een verminderde vruchtbaarheid. Andere symptomen van PCOS kunnen het uitblijven van de menstruatie, overbeharing, acné, cystes in de eierstokken en overgewicht zijn.

Het eerste wat ik me afvroeg toen ik over PCOS hoorde was: hoe kun je alsnog zwanger worden als je PCOS hebt? Rosalie en Sanne, die inmiddels trotste moeders zijn, vertellen in deze blog over de reis die zij hebben moeten maken om zwanger te raken.

Het verhaal van Rosalie

Rosalie en haar partner hadden een enorme kinderwens en besloten in 2013 te stoppen met de pil. Na een half jaar was Rosalie nog steeds niet ongesteld geworden, ze bracht een bezoek aan de huisarts en werd vervolgens doorgestuurd naar de gynaecoloog. Uit het onderzoek van de gynaecoloog bleek dat Rosalie PCOS heeft, een vervelende hormoonstoornis waardoor ze geen natuurlijke eisprong heeft. Op dat moment hadden Rosalie en haar partner de keuze om in de medische molen te stappen of om te wachten.

zwanger raken

“Na een halfjaar was ik nog steeds niet ongesteld”

Omdat de kinderwens van Rosalie en haar partner erg sterk was, hebben ze in 2014 besloten om het proces te starten. Het stel werd doorgestuurd naar de fertiliteitsarts waar Rosalie een kuur kreeg om ongesteld te worden. Deze kuur zou ervoor moeten zorgen dat de menstruatiecyclus vanzelf op gang zou komen. Daarnaast kreeg Rosalie het advies om een gezondere levensstijl te hanteren en wat kilo’s af te vallen, dit zou namelijk ook invloed hebben op de PCOS.

In augustus 2015, na anderhalf jaar sukkelen met kuren, kreeg het stel eindelijk groen licht om met medicatie te starten die een eisprong zouden moeten opwekken. De eerste drie rondes hebben jammer genoeg niet voor het gewenste resultaat gezorgd, daarom kreeg Rosalie vanaf november een verhoogde dosis medicatie. In januari, na twee nieuwe rondes kreeg Rosalie voor de allereerste keer goed nieuws: er was een eitje gegroeid! Echter hoorde ze tijdens de volgende controle dat het eitje niet gesprongen was.

Na de teleurstelling die de laatste ronde teweegbracht, besloot de fertiliteitsarts om over te gaan op injecties aangezien de medicijnen hun werk blijkbaar niet deden. Maar toen gebeurde er iets fantastisch! Eind januari 2016 voelde Rosalie zich steeds vaker moe en kreeg ze steeds meer last van pijnlijke borsten. Hoewel ze niet kon geloven dat ze zwanger zou kunnen zijn, kocht ze toch een zwangerschapstest. POSITIEF! Na tweeënhalf jaar in de medische molen gezeten te hebben, kon het stel eindelijk uitkijken naar de geboorte van hun eerste kindje.

In totaal zijn we ruim 2,5 jaar bezig geweest met zwanger raken, maar toen onze zoon geboren werd, was ik alle ellende meteen vergeten. Hij is het meer dan waard.

zwanger-worden-pcos

Rosalie en haar prachtige buik.

Het verhaal van Sanne

Ook Sanne stopte in 2013 met de pil, niet omdat ze op korte termijn per se een kindje wilde, maar omdat ze niet goed reageerde op anticonceptie. Sanne werd een paar weken na het stoppen ongesteld en er was zelfs sprake van een ritme. Eind mei 2014, toen het stel in het huwelijksbootje stapte, was Sanne zes weken overtijd. “Als het raak is, kunnen we het groots vertellen tijdens de bruiloft! Hoe geweldig zou dat zijn!?”, deze mooie gedachte werd jammer genoeg geen werkelijkheid. De zwangerschapstest was negatief en de ongesteldheid bleef uit. Na een bezoek aan de huisarts werd Sanne doorgestuurd naar de gynaecoloog.

Na wat bloedtesten en echo’s kwam de gynaecoloog erachter dat Sanne de aangeboren variant van PCOS heeft en dat het haar lichaam lege eitjes in haar eierstokken produceert. Deze vorm van PCOS gaat niet weg door het veranderen van je levensstijl en is enkel te behandelen met hormonen. Het stel heeft de situatie na het onderzoek even gelaten voor wat het is en besloot om later terug te komen wanneer de kinderwens groter zou worden.

Begin 2015 kreeg het stel wederom slecht nieuws, bij de vader van Sanne werd kanker geconstateerd. Door deze nare situatie werd de kinderwens van het stel groter en groter. Ze maakte een afspraak bij de fertiliteitsarts en stapte in maart 2015 in de medische molen. Sanne kreeg hormonen die ze dagelijks moest slikken, met deze hormonen zou ze op een natuurlijke manier zwanger kunnen raken. Jammer genoeg kreeg Sanne vervelende bijwerkingen door de medicatie en was ze zichzelf niet meer. Ze voelde zich continu opgejaagd, had opvliegers en ontzettend veel last van stemmingswisselingen. De arts stelde voor om de kuur af te maken en daarna over te stappen op injecties.

De injecties zorgden gelukkig voor minder bijwerkingen, maar waren erg zwaar omdat het stel regelmatig naar het ziekenhuis moest voor onderzoek.

De medische molen waarin je terecht komt als je PCOS hebt is slopend. Na elke kuur moesten we naar het ziekenhuis om het eitje te laten meten, soms was ik er zelfs drie keer per week te vinden. Excuses verzinnen om naar het ziekenhuis te gaan, geheimzinnig doen tegenover onze omgeving, elke dag hormonen in mijn lichaam spuiten en ondertussen raakte iedereen in onze omgeving zwanger. Een kindje krijgen was voor ons geen romantisch proces meer.

Na acht kuren was Sanne nog steeds niet zwanger en besloot het stel informatie te gaan inwinnen over IVF. Toen gebeurde het, na negen loodzware kuren was het stel eindelijk in verwachting van hun eerste kindje! Na een pittige zwangerschap is Sanne in juli bevallen van een ontzettend mooi en gezond meisje.

Met de verhalen van deze ontzettend sterke moeders hopen wij andere (toekomstige) mama’s te kunnen steunen.

14 comments

  1. Helaas erg herkenbaar!
    Wij zijn ook zo 3 jaar bezig geweest, ik had de dikke vette pech dat ik pcos heb met daarbij ernstige endometriose en vervolg van eerdere miskraam Ashermann (verklevingen). Daardoor moesten we het ivf traject in. Gelukkig ging het toen best snel en ben ik nu een trotse mama! En inderdaad… al die tranen en stress zijn als sneeuw voor de zon verdwenen zodra je je kindje vast hebt 🙂

  2. Ja dat is niet niks allemaal. Ik was zelf snel zwanger maar heb het nooit als vanzelfsprekend gezien. Toen we eenmaal besloten voor een kindje te gaan spookte de gedachte wat als het niet kan ook wel door mijn hoofd. Wat fijn dat deze vrouwen beide een kindje hebben mogen verwelkomen

  3. Wij zijn na ruim 5.5 jaar ellende..pcos..onderzoeken..injecties..operaties..medicijnen etc in Aug bevallen van het mooiste meisje ter wereld.. Ons wondertje der natuur want na een rustpauze door een burnout van een hele zware tijd werden we verrast door een spontane zwangerschap!! Op 23 dec 2015 kwamen we erachter..
    De wonderen zijn dus echt de wereld nog niet uit! Houdt hoop!!
    Die 5.5 jaar heeft ons wel 10 jaar ouder gemaakt door alle stress en niet begrepen worden door omgeving en ook om om te moeten gaan met fam. En vrienden die wel achter elkaar zwanger werden..
    Het heeft ons samen sterker gemaakt maar het is een korstje op een wond geworden die niet meer zal weggaan..

  4. Mooi om te zien dat je ook deze kant van het zwanger worden bespreekt en voorbij laat komen op je blog!
    Bij mij duurde het 9 maanden voor ik zwanger was, maar ik ken best veel meiden waarbij het niet zo makkelijk ging. Iedere maand is te lang als je kinderwens zo groot is. Mooi om te lezen dat deze 2 meiden na z’n lange en zware weg beide een wolk van een kindje hebben gekregen!

  5. Wat fijn dat je dit ook onder de aandacht brengt.

    Helaas herken ik mijzelf maar al te goed in deze verhalen. Ik heb dan wel geen pcos maar ik heb ook geen eisprong van mezelf.
    Ik wordt dus hetzelfde behandeld als pcos.

    Helaas heeft het nog niet geleid tot een positief resultaat. Heb er nu voor gekozen om de behandeling tijdelijk te stoppen. In deze pauze wil ik mijn ogen laten laseren. Daarna gaan we weer met goede moed verder.

  6. Lieve meiden

    Voor ons is het heel herkenbaar mijn man en ik zijn deze week de molen in gegaan . Wij zijn 5 jaar geleden na vier maanden ons kindje verloren en daarna 4 miskramen gehad . Nu zijn we de medische molen in gegaan en krijg positieve kracht van jullie mooie verhalen . Wij hebben nu prachtige pleegkinderen om daar ook voor te zorgen maar onze wens is een eigen kindje .
    Ik wens jullie mooie tijd met elkaar.

    Liefs Hendrika

  7. Helaas na 4 naar nog steeds niks, bij mij hebben ze een zeer ernstige vorm van endometriose gevonden. Na een operatie van 12 uur heb ik nu nog maar een eierstok. Waar na een jaar alweer een cyste van 2,5 cm op zit. Nu hopen we in februari 2017 te beginnen met ivf ons ze laatse redmiddel.

  8. Wat een prachtige verhalen! Mooi om te lezen dat toch hun grootste wens in vervulling mocht komen. Wat een geduld en kracht moet je daarvoor hebben.

  9. Goed dat je ook deze kant van het zwanger worden belicht! Hier ook PCOS en aan de hormonen gegaan om zwanger te worden. Helaas 2x een miskraam gehad en we gingen onderzoeken waar het door kon komen. Bloedstolling was verlaagd. Maar toen gebeurde het, ik werd op de natuurlijke wijze zwanger en ben over een paar weken uitgerekend. Echt ons wondertje 🙂

  10. Wat goed dat je hier een artikel over hebt geschreven.
    Helaas heb ik ook PCOS, ik kwam erachter omdat ik na het stoppen van de pil 7 maanden geen menstruatie had. Ik kwam een paar kilo aan en had hele erge acne.
    Toen doorgestuurd naar het ziekenhuis en via een echo en bloedonderzoek kwamen ze erachter dat ik helaas PCOS heb. Ik heb geen overgewicht , wat je vaak ziet bij PCOS.
    Ik heb daarna meerdere keren medicijnen om de menstruatie op te wekken gekregen, en daarna 7 maanden zonder resultaat hormoon tabletten gehad om een eisprong op te wekken.
    Hele vervelende bijwerkingen, en ik was totaal niet meer mijzelf.
    Nu ben ik bezig met hormooninjecties, die je elke dag bij jezelf in je buik zet, en veel onder controle bent in het ziekenhuis.
    Wat mij erg helpt is vooral positief te blijven. Tuurlijk heb ik mijn verdrietige momenten, dat ik alles oneerlijk vindt en veel tranen laat als ik de zoveelste zwangerschapsaankondiging zie op social media, maar ik pak het snel weer op hoe moeilijk en oneerlijk het soms ook is.
    Dan denk ik aan alle andere vrouwen die het nog moeilijker hebben die bijvoorbeeld al langer dan 3 jaar bezig zijn.

    Ik hoop dat voor mij en heel veel andere vrouwen in 2017 onze grootste wens in vervulling gaat, en onder tussen blijf ik de leuke vlogs van jou bekijken!

  11. Dit artikel is al een paar weken geleden maar wilde toch nog even reageren.

    Ik vind het zo goed dat je/jullie dit op Alboe delen. Het is toch iets waar zoveel mensen zich nog niet bewust van lijken te zijn en standaard de vraag stellen “nou, jullie zijn nu getrouwd (of X jaar samen), wanneer komt de baby?”. Mijn man en ik zijn bijna 5 jaar bezig geweest (hormoontabletten en injecties, 11x IUI, hondsberoerd) en op het moment dat we dachten, “laat maar zitten we gaan even 6 maanden relaxen en zien het wel en daarna over op IVF” bleek ik 2 maanden later opeens ruim 6 weken zwanger te zijn! Ik moet zeggen dat ik veel moeite heb gehad om te genieten van mijn zwangerschap omdat ik doodsbang was dat het me weer afgenomen zou worden, maar ben daarna ook meteen heel transparant geweest over alles wat er vooraf is gegaan aan die zwangerschap in de hoop dat ik ook maar een paar van die mensen met een bord voor hun hoofd zich kan laten realiseren dat een vraag als “en wanneer krijg je een kind”, heel pijnlijk kan zijn. Ook voor mensen die misschien helemaal geen kinderwens hebben en het gevoel krijgen zich te moeten verdedigen!

    Wij zijn 22 december de trotse ouders geworden van een kerngezond zoontje en het was alle ellende en de tranen meer dan waard! En daarom hoop ik dat alle lieve mannen en vrouwen met een kinderwens die in vervulling mogen zien gaan dit jaar. xx

  12. Wat een mooi verhaal! Super dat dit hier niet aanzien wordt als taboe. Hier ook PCOS en al 2jaar aan het “klussen”. Deze maand eerste keer gestart met hormonen … Laat ons hopen! Alle dames die het zelfde meemaken ook voor jullie veel hoop en de moed niet verliezen…

  13. Ik ben er vorig jaar helaas ook achter gekomen dat ik PCOS heb, helaas door een miskraam.. Na 6 rondes Clomid, wat alleen maar nare effecten op mij heeft gehad (Alle bijwerkingen heb ik ervaren) uiteindelijk een pauze maand omdat er in beide eierstokken 2 grote cystes van +3cm waren ontstaan. Na deze pauze maand mocht ik beginnen met puregon injecties, op dag 10 van mijn cyclus heb ik heen controle echo gehad, en er waren 2 mooie rijpe follikels te zien. Ik mocht de pregnyl injectie zetten, en moet nu wachten tot 28 februari om te testen, en oh wat ben ik zenuwachtig!

    Ook merk ik dat ik heel erg de behoefte heb om hier met dames over te spreken die ook pcos ervaren, ik zocht op facebook naar een groep of pagina en deze was er nog niet. Ik heb zelf een groep aangemaakt: Zwanger worden met PCOS. Hier worden alleen leden op toegelaten die dit (helaas) ook moeten doorstaan.

Leave a comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.