ongelukkig tijdens de zwangerschap

Kim Jacobs - 11/10/2017
ongelukkig-tijdens-zwangerschap

Ik ben een dolgelukkige mama die (werkelijk waar) elke dag geniet van het moederschap. Mijn zwangerschap was daarentegen iets minder rooskleurig. Ik was somber en ongelukkig, maar probeerde deze gevoelens zoveel mogelijk voor de buitenwereld te verbergen. Enerzijds door schaamte en anderzijds door het taboe dat rust op dit onderwerp. Op een gegeven moment was de maat echter vol en moest ik toegeven aan mijn klachten.

Ik verloor mijn baan

Het tweede trimester begon niet zo fijn. Vanaf het moment dat ik mijn collega’s had verteld dat er een kleintje op komst is, kreeg ik een negatief voorgevoel dat elke dag sterker en sterker werd. Dit negatief voorgevoel werd tijdens de vijftiende week van de zwangerschap bevestigd. Ik kreeg te horen dat mijn contract niet verlengd zou worden en dat ik vanaf de vijfentwintigste week van de zwangerschap uit dienst zou zijn. De grond zakte letterlijk onder mijn voeten vandaan toen ik dit nieuws te horen kreeg. Als de dag van gisteren herinner ik me dat ik sterk probeerde te blijven, maar dat de tranen eindeloos over mijn wangen stroomden. Ik voelde me afgewezen, gekwetst en vertrok als een zielig hoopje mens naar huis.

Het gevoel van totale paniek

De weken na het schokkende nieuws waren duister. Ondanks dat de nuchtere vrouw in mij zich realiseerde dat er geen ruimte was voor een zwangerschap binnen mijn functie, werd de situatie voor mij als zwangere vrouw steeds pijnlijker. Ik voelde me gediscrimineerd en afgewezen omdat ik een vrouw ben met een kinderwens. Daarnaast begon ik steeds meer aan mezelf te twijfelen. Doe ik mijn werk goed genoeg? Ben ik een goede werknemer? En kan ik mijn gezin straks onderhouden? Het gevoel van totale paniek werd met de dag erger en ging jammer genoeg gepaard met vervelende lichamelijke klachten zoals voortdurende hoofdpijn, oververmoeidheid, gebrek aan eetlust en een verhoogde bloeddruk. Hierdoor heb ik een groot deel van de zwangerschap niet ervaren zoals gehoopt en was ik ongelukkig.

Ik werd ziek

Tijdens de eenentwintigste week van de zwangerschap ging het licht uit. De maat was vol en mijn lichaam en geest stopten ermee. Ik was genoodzaakt me ziek te melden, hoe moeilijk ik dit ook vond. Ik voelde me zwak. Een opgever die haar collega’s in de steek liet. Hoe kan een vrouw van 24 jaar jong de weg zo makkelijk kwijtraken?

Ongelukkig tijdens de zwangerschap

In onderstaande video vertel ik voor de allereerste keer open en eerlijk over de periode waarin ik ziek was en zeer ongelukkig tijdens de zwangerschap. Ik vertel over de hulp die ik heb gezocht en vooral over hoe ik honderdduizend keer sterker ben geworden door deze ervaring.

11 comments

  1. Lieve Kim, wat ontzettend sterk van je dat je dit verhaal deelt. Je hebt geen idee hoeveel je anderen hiermee helpt, waaronder ikzelf. Ik heb zelf een dochtertje van 9 maanden, maar eigenlijk sinds ik weer ben gaan werken na mijn verlof heb ik paniekaanvallen, hartkloppingen, onrust in mijn hoofd etc. Van alles gedaan om de stress te verminderen, maar uiteindelijk heeft dit er toch in geresulteerd dat ik me sinds deze week ziek heb moeten melden en nu bij de psycholoog loop. Ik voel precies wat jij zegt, dat ik een faler ben dat ik niet meer kan. Jouw filmpje moedigt mij nog eens extra aan om te ontdekken en doen wat ik leuk vind en stiekem weet ik dat dat niet mijn huidige baan is. Maar ja, die vastigheid hè.. zo moeilijk om dat los te laten. Ik hoop dat ik net als jij over een tijdje kan zeggen dat ik er sterker en gelukkiger uit ben gekomen, maar op dot moment zie ik dat echt nog niet. Daarom heel erg bedankt voor jouw verhaap, dit bemoedigt mij enorm!!
    Xxx Annelies

    1. Ontzettend fijn om te horen dat je iets aan mijn verhaal hebt. Het gevoel van paniek en onrust in je hoofd is spijtig genoeg heel herkenbaar voor mij. Maar ik geloof oprecht dat alles op zijn plaats valt zodra je hebt gevonden waar je passies liggen. Misschien is dit juist hét ultieme moment voor verandering voor je?

      1. Bedankt voor je reactie, heel lief! Ik ben momenteel inderdaad actief bezig met uitzoeken waar ik echt gelukkig van word. V(b)loggers zoals jij helpen mij hierin enorm!
        Dus enorm bedankt voor al je leuke blogs en vlogs. Je bent een super mens!

  2. Wow.. heftige Vlog!
    Dit zou ik nou nooit achter jou gezocht hebben!!
    Ik zou me precies zo voelen als ik nu mijn baan zou verliezen.. het is toch wat de maatschapij gecreëerd heeft: huisje, boompje beestje en happy zijn!!
    Fijn dat je dit verhaal met ons wilde delen!
    Je bent een power vrouw en een voorbeeld voor veel mama’s (to be)!

    X Kayleigh

  3. Wouw Kim ik denk jij niet beseft hoe je mensen nu door je eerlijke reactie raakt (en dat bedoel ik echt positief) je bent een ontzettend lieve vrouw die iedereen wel in haar leven wil als vriendin en je vlogs misschien zelfs nodig heeft zoals over dit topic.

  4. Het is zo oneerlijk dat je als jonge vrouw met een kinderwens soms zo afgestraft kan worden.. Ik had al een kindje en was zwanger van de 2e.. Voor beide zwangerschappen hebben we flink wat medische hulp gehad.. en steeds kon ik dit buiten werktijden plannen.. mijn collega’s hebben zelfs niets in de gaten gehad.. Toen ik 11 weken zwanger was heb ik dit tegen mijn teamcoach verteld.. Ik was midden in de zomer uitgerekend en vond het richting mijn collega’s wel zo fair om dit al aan te geven.. Hun vakantie moesten nml goedgekeurd worden, en niets zo vervelend dat ik roet in het eten gooi en dat ze onderbezet staan door mijn zwangerschapsverlof.. Voor dat ik verteld had dat ik zwanger was had ik een positief functioneringsgesprek.. niets zou in de weg staan voor een vast contract.. en daar kwam het, ik paste ineens toch niet binnen het team.. dus einde contract.. mijn manager vroeg mij zelfs nog waarom ik niet verteld had weer zwanger te willen worden.. Een klap in mn gezicht.. Verslagen naar huis en zag het allemaal niet meer zitten.. Welke werkgever gaat er nu een zwangere aannemen.. Gelukkig mijn huidige werkgever.. Als 0-uren contract begonnen.. En na mn verlof een vast contract gekregen voor 24uur.. Maar er blijft een donkere wolk hangen boven dat gedeelte van je zwangerschap.. Ik kan hier ook niet alles meer van herinneren.. Helaas..

    1. Heel fijn om te horen dat je nu een werkgever hebt gevonden waar je zo snel vastigheid bij hebt gevonden. Verder spijtig genoeg heel herkenbaar dat er een donkere wolk blijft hangen boven dat gedeelte van de zwangerschap.

  5. Super super super tof dat je dit deelt en zo eerlijk bent! We moeten allemaal maar zeggen dat het zo goed gaat, omdat men dat van je ‘verwacht’. Als we allemaal open en eerlijk zouden zijn, zou die taboe verdwijnen.. Maar goed dat is onmogelijk dus mensen die al verschil maken vind ik tot en heb ik enorm veel respect voor. Voor mij was vorig jaar een heel moeilijk jaar, wat voelde ik me klein, gefaald, onzeker en nog zoveel meer.. Maar ook ik ben omhoog gekrabbeld en al ben ik er nog niet helemaal ik sta in ieder geval weer sterk overeind…. Dit is het eerste filmpje wat ik van je gezien Heb, maar ik ga je zeker volgen…. Bedankt voor je openhartigheid!

  6. Oh Kim, ik krijg spontaan kippenvel bij het bekijken van je video… Ik heb zo veel respect voor jou en ik vind het zo knap en zo moedig dat je dit open met de ‘buitenwereld’ wilt delen. Want over dit alles hangt inderdaad zo’n hard taboe, wat er eigenlijk helemaal niet zou mogen zijn… Jezelf zwak voelen bij het zoeken van hulp is zo herkenbaar, maar volgens moet je daar juist heel veel moed voor hebben! We love you too! Dikke knuffel! X

Leave a comment